ລີ້ ແລະ ຊອກຫາ

Alisha Berger

Huynh Vu Tuong

ຢຸ່ໃນປ່າທີ່ອຸດົມສົມບູນແຫ່ງໜຶ່ງ, ໄດ້ມີ ແຮດ ໂຕໜຶ່ງ ທີ່ຂີ້ອາຍຫຼາຍ. ລາວຫຼິ້ນນຳແຕ່ໂຕເອງພຽງຜູ້ດຽວ ຢູ່ບໍລິເວນທະເລສາບ. ໂຕກັບໂກ້ ເລີຍຕັດສິນໃຈ ທີ່ຈະຫຼິ້ນກົນກັບ ແຮດ. ແລ້ວ ກັບໂກ້ ກໍ່ຊວນສັດໂຕອື່ນໆມາຮ່ວມຫຼິ້ນນຳລາວ.

"ແຮດເອີຍ!" ໂຕກັບໂກ້ຮ້ອງ. "ເຈົ້າຢາກຫຼິ້ນໝາກລີ້ນຳພວກເຮົາບໍ່? ພວກເຮົາຈະເປັນຄົນຕັດສິນວ່າໃຜຈະໄປລີ້ກ່ອນ ດ້ວຍການຕີຊຸ້ມ ກ້ອນຫີນ - ເຈ້ຍ - ມີດຕັດ."

ສັດໂຕອື່ນຮູ້ດີວ່າ ແຮດ ສາມາດເຮັດໃຫ້ອອກມາໄດ້ແຕ່ເຈ້ຍເທົ່ານັ້ນ ຍ້ອນຕີນອັນໃຫຍ່ຂອງລາວ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທຸກໂຕກໍ່ພາກັນຈົງໃຈຕີຊຸ້ມອອກມາເປັນມີດຕັດ ທັງໝົດ. ແຮດ ກໍຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ຊອກຫາ.

ພວກສັດຕ່າງກໍ່ພາກັນໄປຊອກຫາບ່ອນລີ້. ພວກເຂົາຖາມກັນວ່າ, "ພວກເຮົາຊິພາກັນໄປລີ້ຢູ່ບ່ອນໃດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ ແຮດ ຊອກຫາພວກເຮົາພົບ?"

ແຮດ ເລີ່ມນັບ. "ຫ້າ.....ສິບ....ສິບຫ້າ..." ເມື່ອລາວນັບຮອດໜຶ່ງຮ້ອຍແລ້ວ, ລາວກໍ່ມືນຕາຂຶ້ນ. "ພາກັນໄປລີ້ຢູ່ໃສໝົດ?" ລາວສົງໄສ. "ຕອນນີ້ ຂ້ອຍຊິຊອກຫາພວກເຂົາໄດ້ແນວໃດນໍ້?"

ໂຕລີງໄດ້ປີນຂຶ້ນໄປລີ້ຢູ່ເທິງຍອດຕົ້ນໄມ້. ແຮດ ແນມເຫັນ ແລະ ດີໃຈຫຼາຍ. ລາວຈິ່ງຮ້ອງຂຶ້ນ, "ລີງເອີ້ຍ, ເຈົ້າມີຫາງທີ່ຍາວຫຼາຍ! ຂ້ອຍເຫັນເຈົ້າແລ້ວ!" ໂຕກະຮອກໄດ້ເຂົ້າໄປລີ້ຢູ່ໂພງໄມ້. ແຮດ ແນມເຫັນແລ້ວກໍ່ຍິ້ມ. "ກະຮອກເອີ້ຍ, ຂ້ອຍສາມາດແນມເຫັນຫາງຂົນປຸຍໆຂອງເຈົ້າ!"

ກະຕ່າຍກຳລັງລີ້ດ້ວຍຄວາມກະວົນກະວາຍຢູ່ໃນຖໍ້າ. ສ່ວນເໝັ້ນ ກໍ່ເອົາດອກໄມ້ມາປັກໃສ່ຈົນທົ່ວຕົນໂຕ. ແຮດ ກໍ່ຫາພວກເຂົາເຫັນໄດ້ທັນທີ. "ເໝັ້ນ ແລະ ກະຕ່າຍ ເອີ້ຍ! ເປັນຫຍັງຄືໄປລີ້ຢູ່ບ່ອນແປກໆແບບນັ້ນ?" ແຮດ ທັງເວົ້າ ແລ້ວກໍ່ຫົວຄິກໆຄັກໆ.

ໂຕຫອຍກຳລັງຄານຢ່າງຊ້າໆຢູ່ກ້ອງໃບໄມ້.

ນົກແກ້ວກໍ່ລີ້ຢູ່ງ່າໄມ້ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ. ແຕ່ປີກຂອງລາວ ພັດມີສີສັນທີ່ສົດໃສ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຊອກເຫັນໄດ້ງ່າຍ. ຕອນນີ້ ແຮດ ຊອກເຫັນສັດຕ່າງໆ ໄດ້ເຄິ່ງໜຶ່ງແລ້ວ!

ເບິ່ງກວາງໂຕນັ້ນແມ໋ ໄປລີ້ຢູ່ລະຫວ່າງຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ມີໃບ. ໂຕໝີພຸງໃຫຍ່ ກໍ່ພະຍາຍາມລີ້ຢູ່ຫຼັງໂຂ່ນຫີນທີ່ລຽນເປັນແຖວ. ແຮດ ຈິ່ງຫົວຂຶ້ນດ້ວຍສຽງດັງ ແລ້ວເວົ້າວ່າ, "ຂ້ອຍສາມາດເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງເລີຍ ວ່າພວກເຈົ້າທັງສອງກຳລັງລີ້ຢູ່ໃສ!"

ໂຕເຕົ່າລີ້ຢູ່ໃນກະດອງຂອງຕົນເອງ, ເຮັດທຳທ່າວ່າໂຕເອງເປັນກ້ອນຫີນ. ສ່ວນໂຕກົບ ແມ່ນລີ້ຢູ່ຕາມພຸ່ມຫຍ້າທີ່ຢູ່ດ້ານກົງກັນຂ້າມກັບລາວ. ແຕ່ວ່າ ແຮດ ກໍ່ເຫັນພວກເຂົາທັງສອງ.

ສຸດທ້າຍ, ກໍ່ເຫຼືອແຕ່ໂຕກັບໂກ້ ທີ່ຍັງຊອກບໍ່ເຫັນ. ແຮດ ບໍ່ສາມາດຊອກຫາລາວພົບຢູ່ບ່ອນໃດເລີຍ. ສັດຕ່າງໆ ກໍພາກັນເວົ້າຢອກວ່າ, "ເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ຕັ້ງໃຈຊອກຫາ ກັບໂກ້ ຢ່າງຈິງຈັງແລ້ວບັດນີ້!"

ແຮດ ໄດ້ຊອກຫາ ກັບໂກ້ ຈົນທົ່ວທຸກບ່ອນ. ບໍ່ດົນ, ລາວກໍ່ຮູ້ສຶກເມື່ອຍຕີນ!

ແຮດ ໄດ້ນັ່ງລົງ ແລະ ພະຍາຍາມບໍ່ຮ້ອງໄຫ້ອອກມາ. ສັດທັງຫຼາຍ ຕ່າງກໍພາກັນເລີ່ມຮູ້ສຶກບໍ່ດີ. ພວກເຂົາ ຈິ່ງໄດ້ຖາມຂຶ້ນວ່າ: "ເຈົ້າຢາກໃຫ້ບອກຄຳໄບ້ໃຫ້ບໍ?" "ບໍ່, ຂ້ອຍບໍ່ຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຜູ້ໃດ. ກັບໂກ້ ລາວອາດຈະລີ້ເກັ່ງ, ແຕ່ຂ້ອຍຈະຊອກລາວເຫັນໄວໆນີ້ ຢ່າງແນ່ນອນ!"

ໃນທີ່ສຸດ, ແຮດ ກໍ່ກົມຫົວຂອງລາວລົງ ແລະ ແນມລົງໄປເບິ່ງໃນທະເລສາບ. ທັນໃດນັ້ນ, ແຮດ ກໍ່ຮ້ອງຂຶ້ນຢ່າງແຮງວ່າ, "ກັບໂກ້! ຂ້ອຍເຫັນເຈົ້າແລ້ວ!" ກັບໂກ້ ຈິ່ງຍິ້ມຂຶ້ນ ແລະ ເວົ້າອອກມາ. "ຂ້ອຍລີ້ຢູ່ປາຍນໍເຂົາຂອງເຈົ້ານີ້ແຫຼະ! ເປັນຄວາມຄິດທີ່ສະຫຼາດ, ແມ່ນບໍ?"

ແຮດ ຫົວຂຶ້ນຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ລາວບໍ່ຮູ້ສຶກອາຍອີກຕໍ່ໄປ. "ບັດນີ້ ແມ່ນພຽນຂອງຂ້ອຍທີ່ຈະໄປລີ້ ແລະ ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຕ້ອງເປັນຜູ້ໄປຊອກຫາຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຮູ້ແລ້ວວ່າ ຂ້ອຍຈະໄປລີ້ຢູ່ໃສ!"

ຜົນ​ງານ​ນີ້​​ແມ່ນຖືກ​ສ້າງ​ຂື້ນ​ໂດຍ​ຜ່ານ​ການ​ສະ​ໜັບ​ສະ​ໜູນ​ຈາກ ​All Children Reading: A Grand Challenge for Development (ACR GCD) Founding Partners (United States Agency for International Development [USAID], World Vision, ແລະ Australian Government) ​​ໂດຍການ​ຮ່ວມ​ມືກັບ Global Book Alliance. ເຊິ່ງ​ໄດ້ກະກຽມຈັດທຳ​ໂດຍ The Asia Foundation ແລະ ບໍ່​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ສະທ້ອນເຖິງມູມມອງຂອງ​ ACR GCD Founding Partners ຫຼື Global Book Alliance. ການ​ດັດ​ແປງ ຫຼື ການ​ແປ​ຜົນງານ​ດັ່ງກ່າວນີ້ ບໍ່​ຄວນຖືເປັນການ​ແປ ACR GCD ຢ່າງເປັນທາງການ, ແລະ ACR GCD ຈະບໍ່​​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຕໍ່​ກັບເນື້ອ​ໃນ ຫຼື ຂໍ້​ຜິດ​ພາດ​ໃດໆ​ໃນ​ການ​ແປ​​ນີ້.

Brought to you by

Let's Read is an initiative of The Asia Foundation's Books for Asia program that fosters young readers in the Asia-Pacific. booksforasia.org To read more books like this and get further information, visit letsreadasia.org .

Original Story Hide and Seek, Author: Alisha Berger. Illustrator: Huynh Vu Tuong. Published by Room to Read, https://storyweaver.org.in/stories/22889-hide-and-seek © Room to Read. Released under CC BY 4.0.

This work is a modified version of the original story. © The Asia Foundation, 2020. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0.

For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Contributing translators: Mackky Manyvanh, Mackky Olomthong, Bounthy, and Sne Amphay