ສົມບັດຂອງ ທ້າວໂບ

Phạm Quang Phúc

Huynh Vu Tuong and Phạm Quang Phúc

ໂບ ແລະ ໝານ້ອຍ ທີ່ຊື່ວ່າບຣາວນີ່ ໄດ້ອອກໄປຍ່າງຫຼິ້ນ. ແຕວ ແລະ ຕັນ ໄດ້ຖ້າພວກເຂົາຢູ່ເດີ່ນຫຼິ້ນເດັກນ້ອຍ.

ແຕວ ເລີ່ມເວົ້າໂອ້ອວດເລື່ອງເຮືອຂອງຫຼິ້ນອັນໃໝ່ຂອງລາວ. "ພໍ່ຂອງຂ້ອຍຊື້ຢູ່ໃນເມືອງ. ອັນນີ້ແມ່ນເຮືອຂອງຫຼິ້ນທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ!" ຕັນ ເຫັນດີ. "ເຮືອຂອງເຈົ້າເປັນສິ່ງທີ່ມີຄ່າແທ້ໆ!"

ໂບ ແກວ່ງຫົວໄປມາ ແລ້ວກໍເວົ້າຂຶ້ນ. "ຂ້ອຍມີສິ່ງຂອງທີ່ດີກ່ວາຫຼາຍໆອັນ! ຂ້ອຍມີຂອງທີ່ມີຄ່າທັງໝົດເລີຍ!" ແຕວ ແລະ ຕັນ ບໍ່ຄ່ອຍແນ່ໃຈວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ. "ເອົາມາໃຫ້ພວກຂ້ອຍເບິ່ງແດ່!" ພວກເຂົາຕ້ອງການຢາກເຫັນ.

ໂບ ໄດ້ແລ່ນກັບໄປເຮືອນ ແລະ ຄົ້ນເບິ່ງໃນກ່ອງເຄື່ອງຫຼິ້ນຂອງຕົນ. ແຕ່ບໍ່ມີອັນໃດທີ່ພິເສດເລີຍ.

ມີແຕ່ຂອງຫຼິ້ນທີ່ໜ້າເບື່ອ ບໍ່ໜ້າສົນໃຈ. ລາວຈະຕ້ອງຊອກຫາຂອງທີ່ມີຄ່າ ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງມາ.

ໂບ ແລ່ນອອກໄປນອກເຮືອນ. ລາວແນມເຫັນໂຖປູກຕົ້ນໄມ້ຂອງພໍ່ເຖົ້າ. "ພໍ່ເຖົ້າ ຮັກໂຖຕົ້ນໄມ້ນີ້ຫລາຍ. ມັນຕ້ອງແມ່ນສິ່ງທີ່ມີຄ່າແນ່ນອນ." ໂບ ກໍ່ໄດ້ເອົາຕົ້້ນໄມ້ນັ້ນ ກັບມາຫ້ອງຂອງລາວ.

ໂບ ແລ່ນເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຄົວ. ລາວເຂົ້າໄປຄົ້ນຕູ້ມ້ຽນເຄື່ອງຂອງແມ່ເຖົ້າ. "ແມ່ເຖົ້າຮັກສິ່ງຂອງນ້ອຍໆແປກໆ ພວກນີ້ຫຼາຍ. ມັນຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ມີຄ່າແນ່ນອນ!" ໂບ ຈິ່ງເອົາເຄື່ອງຂອງທັງໝົດນີ້ ກັບໄປໃນຫ້ອງຂອງລາວ.

ໂບ ແລ່ນເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງນັ່ງຫຼິ້ນຂອງຄອບຄົວ. "ພໍ່ຮັກເກມນີ້ຫຼາຍ. ມັນຕ້ອງເປັນສິ່ງມີຄ່າແນ່ນອນ." ລາວຈິ່ງເອົາເກມດັ່ງກ່າວ ກັບໄປຫ້ອງຂອງລາວນໍາ.

ໂບ ເຂົ້າໄປຫ້ອງຂອງເອື້ອຍລາວ. "ນາ ຮັກປື້ມພວກນີ້ຫຼາຍ. ມັນຕ້ອງແມ່ນສິ່ງທີ່ມີຄ່າແນ່ນອນ!" ໂບ ຈິ່ງເອົາປື້ມທັງໝົດ ໄປໄວ້ຫ້ອງລາວ.

ສຸດທ້າຍ, ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຂອງແມ່ລາວ. "ແມ່ມັກເຄື່ອງແຕ່ງໜ້າພວກນີ້ຫລາຍ. ມັນຕ້ອງແມ່ນສິ່ງທີ່ມີຄ່າແນ່ນອນ." ໂບ ຈິ່ງເອົາກະເປົາເຄື່ອງແຕ່ງໜ້າ ກັບໄປຫ້ອງຂອງລາວ.

ໂບ ໄດ້ເອີ້ນໃຫ້ ຕັນ ແລະ ແຕວ ມາຫາເພື່ອມາເບິ່ງເຄື່ອງຂອງທີ່ລາວສະສົມມາ.

ໃນຂະນະດຽວກັນ, ທຸກຄົນໃນບ້ານກໍ່ພາກັນໃຈຮ້າຍ ວ່າສິ່ງຂອງພິເສດຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ ຫາຍໄປຢູ່ໃສໝົດ?

ໂບ ແລະ ເພື່ອນໆຂອງລາວ ໄດ້ເອົາເຄື່ອງກັບໄປມ້ຽນບ່ອນເກົ່າ. ແຕ່ວ່າແມ່ຍັງຊອກຫານ້ຳຫອມຂອງລາວບໍ່ເຫັນ!

ແມ່ແນມເບິ່ງພວກເຂົາດ້ວຍສາຍຕາທີ່ບໍ່ພໍໃຈ. ຖ້າພວກເຂົາຊອກຫາກຂວດນໍ້າຫອມບໍ່ເຫັນ, ພວກເຂົາທັງໝົດຈະຖືກລົງໂທດ!

ເດັກນ້ອຍເລີ່ມຮ້ອງໂວຍວາຍໃສ່ກັນ. “ເຈົ້າເປັນຄົນເອົາມັນ!” “ບໍ່, ເຈົ້າຫັ້ນແຫລະເປັນຄົນເອົາ!” “ບໍ່, ເຈົ້າຫັ້ນແຫລະ!” ສຸດທ້າຍ, ໂບ ກໍຍອມຮັບຜິດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງລາວເອງ.

ເດັກນ້ອຍອີກສອງຄົນ ກໍຮູ້ສຶກບໍ່ດີຄືກັນ. ພວກເຂົາໄດ້ຊ່ວຍ ທ້າວ ໂບ ຊອກຫານ້ຳຫອມແກ້ວນັ້ນ. ທັນໃດນັ້ນ, ພວກເຂົາທັງໜົດກໍ່ໄດ້ຍິນສຽງເຫົ່າ.

ບຣາວນີ່ ແລະ ດັງແຫລມໆຂອງມັນ ໄດ້ດົມພົບກັບແກ້ວນ້ຳຫອມທີ່ຕົກຢູ່ກ້ອງຕັ່ງ.

ຕັນ ຈິ່ງເວົ້າຂຶ້ນວ່າ, "ຕ້ອງຂອບໃຈໝາຂອງເຈົ້າ, ທີ່ເຮັດພວກເຮົາບໍ່ຕ້ອງຖືກລົງໂທດແລ້ວ." ແຕວ ເຫັນດີນຳ. "ບຣາວນີ່ ແມ່ນສົມບັດທີ່ມີຄ່າແທ້ໆ!"

ແຕ່ ຕັນ ກໍຍັງບໍ່ສາມາດອົດເວົ້າໂອ້ອວດໄດ້. "ເຖິງວ່າ ບຣາວນີ່ ເກັ່ງຫຼາຍ, ແຕ່ໝາຂອງຂ້ອຍເກັ່ງກ່ວາ. ມັນຄືກັບກອງສົມບັດທັງໝົດເລີຍ. ແທ້ໆໃດ໊!"

ຜົນ​ງານ​ນີ້​​ແມ່ນຖືກ​ສ້າງ​ຂື້ນ​ໂດຍ​ຜ່ານ​ການ​ສະ​ໜັບ​ສະ​ໜູນ​ຈາກ ​All Children Reading: A Grand Challenge for Development (ACR GCD) Founding Partners (United States Agency for International Development [USAID], World Vision, ແລະ Australian Government) ​​ໂດຍການ​ຮ່ວມ​ມືກັບ Global Book Alliance. ເຊິ່ງ​ໄດ້ກະກຽມຈັດທຳ​ໂດຍ The Asia Foundation ແລະ ບໍ່​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ສະທ້ອນເຖິງມູມມອງຂອງ​ ACR GCD Founding Partners ຫຼື Global Book Alliance. ການ​ດັດ​ແປງ ຫຼື ການ​ແປ​ຜົນງານ​ດັ່ງກ່າວນີ້ ບໍ່​ຄວນຖືເປັນການ​ແປ ACR GCD ຢ່າງເປັນທາງການ, ແລະ ACR GCD ຈະບໍ່​​ຮັບ​ຜິດ​ຊອບ​ຕໍ່​ກັບເນື້ອ​ໃນ ຫຼື ຂໍ້​ຜິດ​ພາດ​ໃດໆ​ໃນ​ການ​ແປ​​ນີ້.

Brought to you by

Let's Read is an initiative of The Asia Foundation's Books for Asia program that fosters young readers in the Asia-Pacific. booksforasia.org To read more books like this and get further information, visit letsreadasia.org .

Original Story Bo's Treasure, Author: Phạm Quang Phúc. Illustrator: Huynh Vu Tuong and Phạm Quang Phúc. Published by Room to Read, https://storyweaver.org.in/stories/31284-bau-vat-cua-bo © Room to Read. Released under CC BY 4.0.

This work is a modified version of the original story. © The Asia Foundation, 2020. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0.

For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Contributing translators: Mackky Manyvanh, Mackky Olomthong, Bounthy, and Keobounma