चड जालें मणीकंठनाक!

Author: Anil Menon

Illustrator: Upamanyu Bhattacharyya

Translator: Tanvi Bambolkar

मणीन आपलें शाळेचें दप्तर काडून कॉफी टेबलाचेर दवरलें आनी तो पिरंगलो. ताचे खांदे दुखताले पूण ताची तकली ताचे परसय चड दुखताली. तो दीस खूबच लांबिल्लो. ताच्या गळ्यातलें तावज चकचकलें."मणीकंठन, तुजें शाळेचें दप्तर आपल्या जाग्यार दवर." कॉफी टेबलान म्हणलें "हय मणीकंठन," दप्तरान सांगलें."हो म्हजो जागो न्हय. म्हज्या मतान तुवें म्हाका तुजे कुडींत सारक्या जाग्यार दवरचें."

मणीक वाद घालपाचो नाशिल्लो. ताणें दप्तर काडलें आनी तो कुडीचे वटेन चलूंक लागलो. ताणें दप्तर डॅस्काचेर दवरलें, बूट खोटायले आनी मागीर खाटीचेर आड पडलो. तो पिरंगलो."तुका बरें दिसना, मणीकंठन?" कुडीन विचारलें."हांव बरो आसा. म्हाका एकलो सोडात." मणीन आपलें गळ्यांतलें तावज फांटल्यान हालयलो. ताका तो कोयरांत उडोवचें शें दिसलें. घरांतल्यो वस्तु ताचेर तरीय पाळत दवरपाक शकपाच्यो पूण ताचे कडेन उलोवपाक तरी तांकां जमचें नासलें."तूं दोनदां पिरंगलो." कुडीच्या आवाजांत हुस्को आसलो. "तुजी तकली दुखता मणीकंठन?""म्हाका एकलो सोडात." मागीर थोडो वेळ रावन ताणें म्हणलें, "हय.""आरे रे...आयकुन खूप वायट दिसलें मणीकंठन." कुडीन काकुळटेन म्ह्णलें. "हांवें तुजे अम्माक सांगलां. एखादी तुका भूक लागल्या. ताका लागून तुजी तकली दुखता आसतली. बरी गरम च्या आनी थोडीं भजीं खाल्यार कशें?"

च्या आनी भजीं मेळ्ळ्यार जातलें बरें, पूण मणीक दिसलें कुडीन ताची तकली दुखता म्हूण अम्माक सांगपाचें न्ही म्हणुन. आतां ती हुस्को करतली."बरें""व्वा. हांवें रांदचे कुडीक सांगलां. आनी मणीकंठन तुजे मोचे मोच्यांच्या पेटयेंत घाल.""हय" मोच्यांच्या पेटयेन म्हणलें. "म्हज्यांत खूप सुवात आसा. वाट पळयतां."आपणें उठपाक जाय म्हूण मणीक खबर आसलें पूण ताका उठन शें दिसलें ना. घड्ये ताणें मातसो न्हिदूंक जाय आसलें. ताका कितलें पुरो जाल्लें."वाट पळयतां." मोच्याचे पेटयेन म्हणलें.मणीन दोळे धांपले आनी आनंदपुराची याद काडली. ताची अम्मा ताका गांव म्हण्टाली, पूण मणी खातीर तें घर आसलें.

ताणें सोबीत धोलपी उंच माडांची आनी गुलाबी-निळ्या रंगाच्या व्हडल्या मळबाची याद काडली. सकाळचें थंड शीतळ वारें कोळश्याचेर भाजपी पराठ्याचो वास चोंय दिकांनी व्हरतालें. शिंयाचें दीस तर सगल्यांत सोबीत. स्मार्ट शारांतल्या इमारतींतलें वातानुकुलीत वारें गांवांतल्या थंड वा-या मुखार कांयच न्ही कशें.

ना, राव, पावसाचे दीस सगल्यांत बरे आसले! पेरीयार न्हंयंत पडून डुबूक डुबूक करून उसळपी मोटशेच थेंबे शिंपडट्ना पळोवंक कितली मजा येताली. वा! ताका न्हंयचे देगेर बसपाक कितलें आवडटालें. कितलें शांत, कितलें थंड. जर पयलीं सारक्यो गजाली आतांय जाल्ल्यो जाल्यार बरें जातलें आसलें...

"वाट पळयतां," मोच्या पेटयेन म्हणलें.मणी हुस्कार सोडीत उठून बसलो.मजती खातीर दिल्ल्यो कुरु ताका आवड नासल्यो आशें न्हय पूण हें मातशें चडूच जाल्लें. हें सामकेंच बंदखणीत आशिल्लेवरी जालें आनी हें कोणाकच म्हणल्यार अम्माक लेगीत समज नासलें. मणीन मोचे मोच्या पेट्येंत दवरले आनी रांद्चेकुडी वटेन गेलो.ताका भजीं आपले आपूण गरम करचीं पडलीं, पूण खाणा-जीनिन थोडी च्या केली. मशिनान केल्ले च्या भशेन ती लागली."च्या बरी जाल्या व्हय मणीकंठन?" खाणा-जिनीन विचारलें."गायेच्या मुता इतली बरी.""देव बरें करुं"

मणीच्या तावजान आवाज केलो. ताची आवय आसली. ताका बरें दिसता काय ना तें तिका जाणून घेवपाचें आसलें. "तुजें तकली दुखप कशें आसा बाबू?" तिच्या मोगाळ आवाजान मणीक आपलीच काकळूट शी दिसली."तकली बरी आसा, अम्मा. काम कशें चल्लां?""बेस बरें. म्हजे आनंदपुरमांतले पोरणे नोकरे सारकें हें अज्जिबात ना. तुजो दीस कसो आसलो बाबू?""खूप बरो."

ताची अम्मा कितले कश्ट घेताली, कितलीं वरां काम करताली, ताचो कितलो हुस्कोकरताली, ताची कितली काळजी घेताली. ताचेखातीर ती ताची आवय आनी बापुय आनी पुराय संवसारांत सगलो घराबोच ती आसली. ताका खरेंसांगपाक मनच आयलें ना. "म्हजो दीस खूप बरो आसलो."

"मणी, खरेंच मरे? तुजें शाळेचें दप्तर म्हाका सांगता तुका मुख्याध्यापका कडेनधाडिल्लो म्हण. ताचें कितें?"

"कांय ना."

"मणी?"

"कांय ना! तूं शाळेच्या दप्तराकुच विचार न्ही. ताका सगलें खबर आसा शें दिसता."

"मणी, किदें जालां? पळय, तूं हारश्यांत किद्याक पळयना? म्हाक तुका पळोवंक जाय.कसलीय समस्या आंसूं, आमी ती सोडोवपाक शकतात."

"ना, आमकां ती सोडोवपाक जावचिना!"मणीच्या दोळ्यांत दुकां भरुन आयलीं. ताणें तांकां आडावपाचो यत्न केलो पूण पेरियार न्हंयत पड्पी पावसा सारकीं येत रावलीं. तो जाणा आसलो घर ताचे आवयक तिचो पुत रडटा हाची खबर दितलें म्हणून तो करतलो त्या सगल्या गजालींचीं पळोवणी आनी खबर पावोवणी जाताली. हें ताच्या ब-या खातीर केलां आनी ताची अम्मा ताचेर खूप मोग करता हें तो जाणा आसलो, पूण केन्ना केन्ना ताका ताच्या मना सारक्यो गजाली जावपाक जाय आसल्यो. ताणें आपलें बोट तावजा कडेन व्हेलें आनी सरपळी इतल्या नेटान ओडली, ती तुटली. मणीन तावज कोयरांत उडयलें आनी ताच्या किंळच्यां कडेन दुर्लक्ष करीत घराच्या भायर धावलो.मणीक आपूण कितलो वेळ धांवलो वा तो खंय गेलो वा तो कसो शेणलो हें कळ्ळेंच ना.

ताका वाट दाखोवपी तावज नाशिल्ल्यान ताका आपूण खंय वता तें कळ्ळें ना. पूण तो शेणला हें शारांतल्या स्मार्ट वस्तुंक कळ्ळें आनी तांणी संबंदीत अधिका-यांक शिटकायलें. ज्या बऱ्या पुलिसान मणीक हाडलें ताचे मणीचे आवयन उपकार मानले उपरांत मणीन आपलें तावज आवय कडल्यान परत घेतलें. ताका लज दिसताली पूण तो परत आयिल्ल्याची ताका खोशीय जाल्ली."हांवें कांय सेटींग्स बदल्ल्यांत" ताचे आवयन म्हणलें. "घर आतां तुका मातशी चड एकांतताय दितलें, पूण हें सगलें तुज्या ब-या खातीरुच मणी.""हांव जाणां" मणी फुतफुतलो."तर, कशी आशिल्ली? तुजी इल्लीशी साहस भोंवडी?"मणी भिलो.रस्त्यांचेर लोक भरिल्ले पूण कांय कारणाक लागून ते सगले वेगळेच दिसताले. ते सगले आसले - अनवळखी. तावज आसतना रस्त्या वयल्या लोकां मदीं चडशे ताच्या वळखिचेच लोक मेळटाले.. तांचीं नांवां, तांकां आवडपी संगीत, तांचे इश्ट कोण आनी तांचे विशीं जायत्यो मजेशीर गजाली ताका कळटाल्यो.

तावजा बगर रस्तो हुंपपा सारकी सादी गजाल लेगीत कठीण जाल्ली. "तूं आतां हुंपपाक शकता मणीकंठन" अशें सांगपी आवाज ताचे वांगडा नासलो. आनी ताका कोण वळख लेगीत नासलो. जेन्ना तो "मिशन मौत" फ़िल्माच्या जायराती कडल्यान गेलो तेन्ना फ़िल्मांतलो नट विक्रम सेवेन हाणें म्हणलें, "हाय! तुका एक्शन फ़िल्मां आवडटात व्हय?" ताचे कडेन तावज आशिल्लें जाल्यार विक्रम म्हणपाचो, "हाय मणीकंठन, तुका परत पळोवन बरें दिसलें. इश्टा, खबरी मारुंया."

तावजा बगर, दर एक वस्त फांतरा इतली निरस दिसताली...

"म्हाका दिशिल्लेंच" मुमुरखें हांसत आवयन म्हणलें. "आतां मणी, ताईता बगर घरांतल्यान भायर सरप ना हें तुका खबर आसा न्ही""अम्मा म्हाका माफ कर, हांवें नेम मोडले.""नेम मोडप सदांच वायट आसता अशें न्हय, पूण तूं आतां व्हड जाला. तुवें आतां समजिकायेन वागपाक जाय. हांगां आमची जीण खूप सुखी आसा न्ह्य?"मणीक आनंदपूर याद जालें. आनंदपुरांत ह्या तावजाची गरजच नासली. घडये तें तितलें बरेंय नासलें. ताणें मान हालयली.ताची आवय खूपच म्होंवाळ आसली. तिणें आपल्या हातान जेवण रांदलें- खाणा जिनीन मातशी मजत केली.

मागीर तो दूद पितना तिणें ताका एक काणी सांगली. उपरांत तिणें ताका खाटीर न्हिदयलो आनी ताका गुड नायट पापी दिली, आनी आपलें तावज ताच्या तावजाक तेंकयलें. ताका कळ्ळें अम्माक सामकें पुरो जाल्लें.

"बरी रात आंवडेता अम्मा.""बरी रात आंवडेता बाबू."

"बरी रात आंवडेता मणीकंठन, बरी रात आंवडेता अम्मा," घरान ल्हवूच म्हणलें. "न्हिदात सुसेगाद आनी दिंवचेंना हांव भिकूणांक चाबपाक."

वस्तुंचें इंटरनॅट तुमचे अलार्म घड्याळ्यीक खबर आसा फाल्यां तुमची परिक्षा म्हणून? तुमी बेगीन उठुन उजळणी करची म्हूण अलार्म लावपा खातीर ती तुमकां याद करतली? जर तुमी खंय तरी वतात आनी शेणले जाल्यार तुमचे मोचे तुमकां पावलां पावलांचेर दिका दाखोवंक शकतले? नाच्च जाल्यार. आयज, आमचे भोंवतणी आशिल्ल्यो चडश्यो वस्तू फ़कत वस्तुच आसात. तांकां खरें म्हळ्यार तुमचे विशीं वा घरांतल्या वस्तूं विशीं चड कांय म्हायती नासता. रेडियो फकत रेडियो. घड्याळीक रेडियो किदें करता आनी रेडियोक घड्याळ कितें करता तें खबर ना. तीं तुमचे कडेन वा हेर लोकां कडेन वा संवसारांतल्या खंयच्याय वस्तू कडेन जोडिल्लीं नासता.पूण गजाली रोखड्योच बदलपाच्यो आसात. रोखड्योच मनश्यान तयार केल्ल्यो सगल्यो वस्तू एकामेकां कडेन जोडिल्ल्यो आसतल्यो. तांच्या भोंवतणी किदें चल्लां हाचे विशीं तांकां चड म्हायती आसतली. त्यो चड हुशार जातल्यो. त्यो एकामेकां कडेन म्हायतीची देवाण-घेवाण करतल्यो आनी तुमच्या गरजांची चड बरे तरेन जतनाय घेतल्यो. जेन्ना वस्तू एकांमेकां कडेन जोडिल्ल्यो आसतात आनी दिसनाशिल्ल्या टेलिफोनाच्या म्हाजाळ्या सारक्या माध्यमांतल्यान एकामेकां वांगडा संवाद सादपाक शकतात तेन्ना आमी आमचे कडेन वस्तुंचें म्हाजाळें वा इंटरनॅट आसा अशें म्हणटात.जर तुमच्या हातांत आसलें जाल्यार तुमकां खंय रावपाक आवडपाचें? स्मार्ट शार काय आनंदपुरांत? किद्याक?

ते सगले उलोवंक लागले जाल्यार? तुमच्या वर्गांतल्या वा घरांतल्या वस्तुंचो आंकडो मेजात दार, कदेल, घड्याळ, रेडियो, पुस्तकां आदी. तुमी आंकड्यांक पळोवन अजापीत जाले व्हय? कल्पना करात, ह्यो वस्तू एकामेकां कडेन पळोवपाक आनी एकमेकांचें आयकुपाक शकताल्यो आनी एकामेकां कडेन उलोवंक शकताल्यो जाल्यार. तुमची जीण कशी बदलपाची?

This book was made possible by Pratham Books' StoryWeaver platform. Content under Creative Commons licenses can be downloaded, translated and can even be used to create new stories provided you give appropriate credit, and indicate if changes were made. To know more about this, and the full terms of use and attribution, please visit the following link .

Story Attribution:

This story:चड जालें मणीकंठनाक!is translated byTanvi Bambolkar. The © for this translation lies with Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Based on Original story:'Manikantan Has Enough', byAnil Menon. © Pratham Books , 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.

Other Credits:

This book was first published on StoryWeaver, Pratham Books. The development of this book has been supported by Oracle Giving Initiative. This book was created for StoryWeaver, Pratham Books, with the support of Payal Dhar (Guest Editor) and Kaveri Gopalakrishnan (Art Director).

Illustration Attributions:

Cover page:Boy looking out of the window of a tall building, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 2:Boy with a school bag, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 3:Futuristic book, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 4:Boy lying on a bed in a room, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 5:Two palm trees, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 6:Man and woman by a river, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 7:Children watching elephants bathe in a river, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 8:Peas and beans, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 9:Boy drinking tea in a kitchen, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 10:Amulet, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Disclaimer:https://www.storyweaver.org.in/terms_and_conditions

Some rights reserved. This book is CC-BY-4.0 licensed. You can copy, modify, distribute and perform the work, even for commercial purposes, all without asking permission. For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

The development of this book has been supported by Oracle Giving Initiative.

This book was made possible by Pratham Books' StoryWeaver platform. Content under Creative Commons licenses can be downloaded, translated and can even be used to create new stories provided you give appropriate credit, and indicate if changes were made. To know more about this, and the full terms of use and attribution, please visit the following link .

Illustration Attributions:

Page 11:Box, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 12:Amulet in a trash can, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 13:Boy running out of a dark room, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 14:Man on a bike, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 15:Boy walking in a crowded street, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 16:Boy lost in a crowded street filled with people, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 17:Elephant and palm trees, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 18:Boy and mother looking at a screen at night, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 19:Building in a futuristic city, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 20:Mouse, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Page 21:Boy with a school bag, byUpamanyu Bhattacharyya© Pratham Books, 2016. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0 license.Disclaimer:https://www.storyweaver.org.in/terms_and_conditions

Some rights reserved. This book is CC-BY-4.0 licensed. You can copy, modify, distribute and perform the work, even for commercial purposes, all without asking permission. For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

The development of this book has been supported by Oracle Giving Initiative.

चड जालें मणीकंठनाक! (Konkani)

मणीकंठनाकचें तावज तो खोशी आसा काय दुख्खी आसा, दुयेंत आसा काय खुशाल आसा तें सांगपाक शकता. तो ताका केन्ना खावप आनी केन्ना न्हिदप तें सांगता, ताका अभ्यासांत मजत करता आनी जेन्ना ताका बरें दिसना तेन्ना ताचे आवयक सांगता. हो जादू काय विज्ञान? मणीकंठन आनी ताची आवय तांच्या गांवातल्यान स्मार्ट-शारांत वतात तेन्ना किदें जाता तें पळयात.

This is a Level 4 book for children who can read fluently and with confidence.

Pratham Books goes digital to weave a whole new chapter in the realm of multilingual children's stories. Knitting together children, authors, illustrators and publishers. Folding in teachers, and translators. To create a rich fabric of openly licensed multilingual stories for the children of India and the world. Our unique online platform, StoryWeaver, is a playground where children, parents, teachers and librarians can get creative. Come, start weaving today, and help us get a book in every child's hand!