ថ្ងៃស្អែកជាថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ខ្ញុំ។ វាជាថ្ងៃដ៏ពិសេសដែលខ្ញុំចង់ឱ្យផ្កាយ ព្រះចន្ទ និងព្រះអាទិត្យជូនពរដល់ខ្ញុំ។

ពេលខ្ញុំភ្ញាក់ពីគេងនៅពេលព្រឹក ហើយសម្លឹងទៅអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញ វាជារ៉ុកកែតមួយចាំនៅខាងក្រៅ ខ្ញុំព្យាយាមលាក់ការសប្បាយរបស់ខ្ញុំ។ រ៉ុកកែតចាប់ផ្ដើមឆេះឡើង។ កាតាបរបស់ខ្ញុំបានរៀបចំហើយឡើងពេញ។ «វ៉េវ!» វារោទ៍ ហើយបាញ់ឡើង។ ខ្ញុំជាអវកាសចរ លោកស្រីហ្គុល! ឆ្មារបស់ខ្ញុំ វាខ្លាចឡើងញ័រខ្លួន។ ក្បាលរបស់ខ្ញុំវិលចុះវិលឡើង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកយើងក៏បានហោះផុតពីដី។

ប្រាំមួយម៉ោងក្រោយមក ទីនេះគឺជាផ្ទះថ្មីរបស់ខ្ញុំ នៅខាងក្រៅអាកាស។ ពួកគេហៅវាថា ស្ថានីយអវកាស។ សួស្តី អ្នកជាកន្លែងដ៏ស្រស់ស្អាតណាស់។

អស្ចារ្យណាស់! ពីមួយជំហានទៅមួយជំហាន ខ្ញុំសឹងតែមិនអាចដឹងថាជាជើងរបស់ខ្ញុំ។ មុនពេលពួកយើងដឹង ពួកយើងបានដាំក្បាលចុះរួចទៅហើយ ហើយបន្ទាប់មកពួកយើងក៏ចាប់ផ្ដើមអណ្ដែតឡើង។ ម្ដងទៅឆ្វេង ម្ដងទៅស្ដាំ រសាត់អណ្ដែតទៅក្នុងខ្យល់ ហើយបត់បែនទៅកៀន។

អូ៎ទេ!! កាតាបរបស់ខ្ញុំក្រឡាប់ចុះទៅក្រោម ហើយនំចាឡាប៊ី ចំនួនពីរអណ្តែតចេញមកក្រៅ។ នំសាមូសាស ដែលខ្ញុំបានខ្ចប់យ៉ាងស្អាតនោះ ខ្ញុំគិតថា វាក៏អណ្តែតចេញមកក្រៅហើយដែរ។ វាអណ្តែតពាសពេញលំហចុះឡើងៗប្រឡូកប្រឡាក់ជាមួយនំដុត និងទឹកផ្លែឈើក្រឡុក។ ខ្ញុំនឹងបិទស្លាកសញ្ញាសម្គាល់នៃម្ហូបអាហារអវកាសពិសេសទាំងនេះ។

សក់របស់ខ្ញុំប្រឡាក់ឡើងស្អិតជាប់គ្នា សំលៀកបំពាក់ខ្ញុំក៏ប្រឡាក់អស់ដែរ។ ឆ្មាខ្ញុំព្យាយាមលិឍខ្ញុំ។ ងូតទឹកសម្អាតខ្លួន គឺល្អបំផុត។ ប៉ុន្តែ វាមានរឿងគួរឱ្យខ្លាចមួយនោះ គឺនៅក្នុងលំហអាកាសពុំមានកន្លែងងូតទឹកទេ។ ខ្ញុំយកក្រណាត់ជ្រលក់ទឹកបន្តិច ហើយយកមកជូតមុខរបស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំច្របាច់សាប៊ូកក់សក់មកលើសក់ខ្ញុំ ហើយញីចុះញីឡើង។ ខ្ញុំក៏ជូតជាលើកចុងក្រោយ សក់ខ្ញុំមើលទៅស្អាតវិញហើយ។

ខ្ញុំស្លៀកឯកសណ្ឋានអវកាសសម្រាប់ថ្ងៃដ៏ពិសេសមួយនេះ។ មក! មកចូលរួមសប្បាយជាមួយខ្ញុំ វាគឺជាការដើរលើលំហអាកាស! ខ្ញុំឈានជើងចេញទៅក្រៅ ម្ដងមួួយជំហានៗ និងរំកិលយឺតៗ។ ខាងក្រៅនេះងងឹត ត្រជាក់ ហើយស្ងាត់ជ្រងំទៀត ខ្លួនខ្ញុំមានខ្សែចងភ្ជាប់ទៅនឹងជញ្ជាំងយាន។ តារាជាច្រើនរះត្រចះត្រចង់ ហើយហាក់ដូចជាធំ និងនៅជិតខ្ញុំខ្លាំងណាស់។ ពេលនោះ ព្រះចន្ទបានញញឹមមកខ្ញុំ ហើយហាក់ដូចជានិយាយថា «រីករាយថ្ងៃខួបកំណើត ហ្គុលជាទីស្រលាញ់!»។

ដល់ពេលដែលត្រូវត្រលប់មកសម្រាកវិញហើយ។ ការដើរលើលំហ ពិតជាអស់កម្លាំងខ្លាំងណាស់។ វាគួរឱ្យខ្លាច តែអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់។

ទីនេះហើយជាកន្លែងដែលខ្ញុំត្រូវគេង។​ វាជាគ្រែសម្រាប់សម្រាកប៉ុន្មានថ្ងៃបន្ទាប់ទៀត។ អ្វីដែលសប្បាយនោះគឺ រមួលខ្លួន និងរុំខ្លួននៅនឹងកន្លែង។ ខ្ញុំភ្ញាក់ឡើងមួយស្របក់ ពួកយើងមិនអាចខាតពេលវេលាទេ ប៉ុន្ដែជាដំបូង ខ្ញុំត្រូវទៅដុសធ្មេញសិន ហើយលេបថ្នាំដុសធ្មេញទាំងអស់តែម្ដង!

ខ្ញុំចង់​និយាយទៅអេមមី។ កុំព្យូទ័រយួរដៃរបស់ខ្ញុំបានរុំនៅនឹងកន្លែង។ «សួស្ដី! នរណាហ្នឹង?» នាងស្រែកពីខាងនោះ។ «ខ្ញុំគឺហ្គុល និយាយពីលំហខាងក្រៅ!»។ ខ្ញុំបានប្រាប់នាងនូវរឿងគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំបានធ្វើ ភាពអស្ចារ្យនៃលំហ ពីភពផែនដីដែលនៅឆ្ងាយពីទីនេះ និងភាពសប្បាយរីករាយ​ដែលកើតឡើង​នៅយានអវកាសនេះ។

ខ្ញុំបានរស់នៅក្នុងលំហអាកាសនេះអស់រយៈពេលពីរខែមកហើយ ហើយវាក៏ដល់ពេលដែលត្រូវត្រលប់ទៅផ្ទះវិញដែរ។ នៅកន្លែងដ៏សែនឆ្ងាយពីទីនេះ ពួកយើងបានឮសំឡេងកុមារជាច្រើនបួងសួង ដើម្បីធ្វើដំណើរមកកាន់ភពព្រះចន្ទ។ លើកដៃឡើង! ប្រសិនបើកុមារនោះជាអ្នក! ហើយត្រៀមរៀបចំកាបូបរបស់អ្នកឱ្យរួចរាល់។ ខ្ញុំ និងឆ្មារបស់ខ្ញុំនឹងត្រលប់ទៅវិញនៅយប់នេះ។ វានឹងដល់វេនរបស់អ្នកម្ដងក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

តើអ្នកដឹងទេ? អ្នកត្រូវអង្គុយនៅក្នុងរ៉ុកកែតដើម្បីធ្វើដំណើរទៅលំហ។ រ៉ុកកែតមានច្រើនប្រភេទ ប៉ុន្ដែ រ៉ុកកែតដែលសាមញ្ញជាងគេនោះគឺ រ៉ុកកែតដែលហ្គុល និងឆ្មារបស់នាងបានធ្វើដំណើរទៅ។ រ៉ុកកែតបាននាំពួកគេទៅកាន់ស្ថានីយអវកាសអន្ដរជាតិ (ISS-International Space Station) ដែលជាកន្លែងស្នាក់នៅរបស់ហ្គុលរយៈពេលពីរខែ។ ពួកគេប្រើយានអវកាសមួយដែលហៅថា សូយ៉ូស៍ ដើម្បីត្រលប់មកភពផែនដីវិញ។ មានយានអវកាសដែលធ្វើដំណើរពីភពផែនដីទៅកាន់ស្ថានីយអវកាសអន្ដរជាតិ នាំយកនូវភេសជ្ជៈ និងអាហារវេចខ្ចប់ពិសេស និងសម្ភារៈផ្សេងៗទៀតដែលអវកាសយានិក​ត្រូវការ​ដើម្បី​រស់នៅនៅទីនោះ។ ហ្គុលត្រូវម៉ត់ចត់ចំពោះការប្រើប្រាស់ទឹកនៅក្នុងស្ថានីយយានអវកាស ព្រោះគ្រប់ដំណក់ទឹកទាំងអស់មានតម្លៃណាស់។

ហ្គុល និងសម្ភារៈដទៃទៀតនៅក្នុងស្ថានីយអវកាសអន្ដរជាតិ អណ្ដែតដូចប៉េងប៉ោងអ៊ីចឹង។ អ្វីក៏ដោយ ឱ្យតែមិនត្រូវបានចងភ្ជាប់ នឹងអណ្ដែតឡើង ពីព្រោះវាហាក់ដូចជាគ្មានទម្ងន់នៅក្នុងលំហ។ នេះកើតឡើងដូច្នេះ ដោយសារស្ថានីយអវកាសខ្លួនវាផ្ទាល់ និងរបស់គ្រប់យ៉ាងនៅខាងក្នុងអាច​ធ្លាក់ចុះមកភពផែនដីបានគ្រប់ពេល។ ការធ្លាក់ចុះជាមួួយល្បឿននេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យហ្គុលមានអារម្មណ៍ថាគ្មានទម្ងន់។ ប៉ុន្ដែទោះបីវាធ្លាក់ចុះ​ ហេតុអ្វីបានជាអ្វីគ្រប់យ៉ាងមិនធ្លាក់ទង្គិចមកលើផែនដី? នេះពីព្រោះតែភពផែនដីរបស់យើងមានរាងមូល ហើយនៅពេលដែលស្ថានីយអវកាសអន្ដរជាតិ និងសម្ភារៈនៅខាងក្នុងធ្លាក់ចុះមក ផ្ទៃខាង​លើរបស់ភព​ផែនដី​មានរាងកោង ហើយពួកវាមិនអាចធ្លាក់ដល់ដីទេ។ គ្មានទឹករ៉ូប៊ីណេនៅស្ថានីយអវកាសអន្ដរជាតិទេ ពីព្រោះ​ទឹក​មិន​អាចធ្លាក់ចុះមក​ក្រោមនៅបរិស្ថានដែលគ្មានទម្ងន់ទេ។ ដូច្នេះហើយ ហ្គុលត្រូវតែប្រើប្រាស់​សាប៊ូកក់​សក់​ពិសេស ដែលមិនត្រូវការលាងសម្អាតចេញ ហើយនាងថែមទាំងលេបថ្នាំដុសធ្មេញទៀតផង។ ប្រសិនបើហ្គុល​ធ្វើឱ្យកាបូបច្រកទឹករបើកដោយមិនប្រយ័ត្ន តំណក់ទឹកទាំងអស់នឹង​ចាប់ផ្ដើម​អណ្ដែត​ឡើងពាសពេញស្ថានីយអវកាស ហើយរមូលចូលគ្នាទៅជាដុំបាល់ទឹកយ៉ាងធំ។

Brought to you by

Let's Read! is an initiative of The Asia Foundation's Books for Asia program that fosters young readers in Asia. booksforasia.org To read more books like this and get further information, visit letsreadasia.org .

Original Story Gul in Space, author: Richa Jha . illustrator: Lavanya Karthik. Published by Pratham Books, https://storyweaver.org.in/stories/11050-gul-in-space © Pratham Books. Released under CC BY 4.0.

This work is a modified version of the original story. © The Asia Foundation, 2018. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0.

For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/

ហ្គុលនៅក្នុងលំហ

Richa Jha