ប្រវត្តិអណ្តូងទឹក

Adapted by BookBox

ស្របពេលដែលអ្នកនិពន្ធ ជាងគំនូរ និងអ្នកបោះពុម្ពសៀវភៅនេះលើកទឹកចិត្ត និងគាំទ្រការបកប្រែសៀវភៅនេះជាភាសាផ្សេងៗក៏ដោយ ពួកគេក៏សំណូមពរសូមអោយការកែប្រែផ្នែកសំខាន់ៗនៃអត្ថបទស្ថិតក្នុងកម្រិតអប្បបរមាប៉ុណ្ណោះ។

កាលពីព្រេងនាយ មាននគរតូចមួយនៅជុំវិញបឹង។ នៅរដូវប្រាំងមួយ មេឃមិនធ្លាក់ភ្លៀងសោះ បណ្តាលឱ្យបឹងនោះរីងស្ងួតអស់។

ប្រជារាស្ត្រមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង ហើយបាននាំគ្នាទៅចូលគាល់ព្រះរាជា។ កសិករបានក្រាបទូលទៅព្រះរាជាថា"បរពិត្រ ព្រះអង្គ! នគររបស់យើងខានមានភ្លៀងធ្លាក់ជាយូរណាស់មកហើយ។​​​ ដីស្រែចំការរបស់ពួកទូលបង្គំលែងមានជីវជាតិសម្រាប់ដាំដុះ។" អ្នកនេសាទក្រាបទូលទៅព្រះរាជាថា "បរពិត្រ ព្រះអង្គ! គ្មានត្រីសម្រាប់ពួកទូលបង្គំនេសាទទៀតទេ។ តើពួកទូលបង្គំគួរធ្វើបែបណាទៅក្រាបទូល?​"

ស្រ្តីជាច្រើននាក់និងកូនៗរបស់ពួកគេបានក្រាបទូលទៅព្រះរាជាថា "សូមព្រះករុណាជីវិតតំកល់លើត្បូង! ជួយទូលបង្គំដែលកំពុងជួបគ្រោះមហន្តរាយនេះផង។" ព្រះរាជាបានចាត់ឲ្យមេទ័ពទាំងបួនទៅស្វែករកប្រភពទឹកនៅគ្រប់ទិសទីទាំងអស់។

មេទ័ពទីមួយបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទិសខាងកើតសំដៅទៅកាន់ទិសព្រះអាទិត្យរះ។ មេទ័ពទីពីរបានធ្វើដំណើរទៅទិសខាងត្បូងពោរពេញដោយធូលីនិង​កំដៅ។​ មេទ័ពទីបីបានធ្វើដំណើរទៅទិសខាងលិច ដែលជាទិសព្រះអាទិត្យលិច។ រីឯមេទ័ពទីបួនបានធ្វើដំណើរទៅទិសខាងជើង។

មេទ័ពទាំងបួនបានស្វែងរកទឹកទាំងថ្ងៃទាំងយប់នៅគ្រប់ទិសទី ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែរកមិនឃើញ។ មេទ័ពបីរូបត្រលប់ទៅនគរវិញដោយដៃទទេ។

ប៉ុន្តែ មេទ័ពដែលធ្វើដំណើរទៅកាន់ទិសខាងជើងបានប្តេជ្ញាចិត្តថានឹងមិនធ្វើអោយព្រះអង្គខកព្រះទ័យ និងបន្តដំណើររហូតដល់ភូមិមួួយនៅជិតភ្នំទឹកកក។

នៅពេលមេទ័ពទីបួនកំពុងអង្គុយសម្រាកនៅជើងភ្នំ ស្រាប់តែមានស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ដើរឆ្លងកាត់ហើយក៏អង្គុយនៅក្បែរមេទ័ព។​ មេទ័ពនោះបានចង្អុលទៅជើងមេឃ ហើយពោលថា "ខ្ញុំមកពីនគរដ៏ស្រស់ស្អាតមួយ តែនគរពំុមានភ្លៀងធ្លាក់ពេញមួយឆ្នាំមកហើយ។ តើអ្នកអាចជួយខ្ញំុរកទឹកបានទេ? "

ស្រ្តីចំណាស់នោះបានប្រាប់ឱ្យមេទ័ពដើរតាមគាត់ឡើងលើភ្នំ និងចូលក្នុងរូងភ្នំមួយ។

ស្រ្តីចំណាស់បានពោលថា "នគររបស់ពួកយើងក៏មិនមានទឹកដែរ​។" បន្ទាប់មក គាត់បានចង្អុលទៅកាន់ដុំទឹកកកស្រួចៗនៅក្នុងរូបភ្នំ ហើយពោលថា "ពួកយើងហៅវាថាជាដុំទឹកកក។ លោកអាចយកវាខ្លះទៅកាន់នគររបស់លោក។ នគររបស់លោកនឹងមិនខ្វះទឹកទៀតទេ។"

មេទ័ពបានវាយបំបែកដុំទឹកកកធំមួយ និងដាក់វាលើរទេះសេះរបស់គាត់ ហើយប្រញាប់ប្រញាល់ទៅនគរវិញ។

ទំរាំតែមេទ័ពធ្វើដំណើរទៅដល់ព្រះរាជវាំង ដុំទឹកកកធំនោះបានរលាយក្លាយជាដុំទឹកកកតូចមួយ។

ដោយសារពំុដែលមាននរណាម្នាក់នៅក្នុងព្រះរាជវាំងធ្លាប់ឃើញដុំទឹកកកពីមុនមក ដូច្នេះពួកគេបានសម្លឹងមើលវាយ៉ាងងឿងឆ្ងល់! ភ្លាមនោះមានមន្រ្តីម្នាក់បានលាន់មាត់ថា​ "នេះប្រាកដជាគ្រាប់ពូជទឹក!"

ព្រះរាជាបានបញ្ជាអោយយកគ្រាប់ពូជទឹកនោះទៅសាបព្រោះភ្លាមៗ។​ នៅពេលដែលកសិករកំពុងតែជីករណ្តៅ ដុំុទឹកកករលាយបន្តិចម្តងៗក្រោមកំដៅព្រះអាទិត្យ។

កសិករបានដាក់គ្រាប់ពូជចូលទៅក្នុងរណ្តៅ ប៉ុន្តែមុនពេលពួកគេអាចកប់គ្រាប់ពូជនោះបាន វាក៏រលាយបាត់អស់។ កសិករមានការភ័នភាំង និងបារម្ភជាខ្លាំង។ ពេញមួយយប់ពួកគេបន្តជីកដីកាន់តែជ្រៅទៅៗ ដើម្បីស្វែងរកគ្រាប់ពូជដ៏អាថ៌កំបាំងនោះ។

ពេលព្រលឹមស្រាងៗឡើង ព្រះរាជាបានទតឃើញកសិករដេកលង់លក់នៅជុុំវិញរណ្តៅ។

ដោយមានការចំលែកក្នុងព្រះរាជហឬទ័យ ព្រះរាជាបានទតមើលក្នុងរូងដោយមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយក៏មានព្រះបន្ទូលថា "ភ្ញាក់ឡើង មនុស្សដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំ។" គ្រាប់ពូជទឹកបានចេញពន្លកហើយ! មានទឹកនៅក្នុងរណ្តៅនោះទៀតផង!" នេះគឺជារបៀបបង្កើតអណ្តូងដំបូង។​

Brought to you by

Let's Read! is an initiative of The Asia Foundation's Books for Asia program that fosters young readers in Asia. booksforasia.org To read more books like this and get further information, visit letsreadasia.org .

Original Story The First Well, author: Adapted by BookBox . illustrator: Emanuele Scanziani. Published by BookBox, https://youtu.be/4Ql7wHgsjSs © BookBox. Released under CC BY-NC-SA 4.0.

This work is a modified version of the original story. © The Asia Foundation, 2018. Some rights reserved. Released under CC BY-NC-SA 4.0.

For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/