គីង្គក់ឈ្មោះវួក

Alice Mulwa

ព្រឹកមួយ ធាតុអាកាសត្រជាក់ ហើយមានភ្លៀងធ្លាក់នៅក្នុងព្រៃ។ វួកជាកូនគីង្គក់មួយដែល​ធុញទ្រាន់​នឹងការហែលលេងក្នុងទឹកត្រជាក់។ វានិយាយម្នាក់ឯងថា «ខ្ញុំត្រូវចាកចេញពីទីនេះ នៅរដូវភ្លៀង»។

វួកនិយាយប្រាប់អណ្ដើកថា «ខ្ញុំចង់ដើរផ្សងព្រេង។ ខ្ញុំត្រូវតែស្គាល់ពិភពលោកនេះ»។ អណ្ដើកដ៏វៃឆ្លាតណែនាំថា «ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន កុំចេញពីទឹកយូរពេក បើមិនដូច្នោះទេ ស្បែករបស់ឯងនឹងស្ងួត»។ កាលពេលនោះ សត្វគីង្គក់មានស្បែកសើមរលោង ដូចសត្វកង្កែបដែរ។ បើគ្មានទឹកទេ ស្បែករបស់វានឹងស្ងួតខ្លាំងជាមិនខាន។

ប៉ុន្តែ វួកចង់ដឹង។ វានិយាយថា «ខ្ញុំត្រូវតែដឹង ខ្ញុំត្រូវតែទៅឱ្យហួសពីព្រៃនេះ»។ វួកក៏លោតចេញពីទឹក។ ប្លោត ប្លោត វាលោតចេញ ចេញឆ្ងាយពីទន្លេ។ វាសប្បាយនឹងការលោតលើដុំថ្ម លោតកាត់ស្មៅ លោតរំលងប្រឡាយជាច្រើន។

វាឮសំឡេងយន្តហោះ។ វួកមើលទៅលើមេឃ។ វាសួរថា «ស្អីគេនៅខាងលើនោះ? ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើពពកចេះនិយាយទេ?»។ ប៉ុន្តែ គ្មាននរណាម្នាក់ឆ្លើយជាមួយវាទេ។

វួកក៏បន្តដំណើរទៅមុខទៀត។ វាបានជួបបង្កួយជាលើកដំបូង។ បង្កួយនោះនៅជិតថ្លុកទឹកដ៏ធំមួយ។ វាសួរថា «សួស្តី ខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរផ្សងព្រេងទៅដីស្ងួត។ តើបងអាចប្រាប់អ្វីខ្ញុំបានទេ?»។ បង្កួយតបថា «គ្មានអីច្រើនប្រាប់ទេ មិត្តអើយ។ ទីនេះក៏មានភ្លៀងដែរ។ ភ្លៀងច្រើន រុយក៏ច្រើនដែរ!»។

ក្នុងពេលបង្កួយកំពុងនិយាយ ខ្លួនរបស់វាក៏ប្ដូរពណ៌។ វួកភ័យរន្ធត់។ វាប្រញាប់និយាយលាទៅបង្កួយ ហើយក៏លោតចូលទៅក្នុងគុម្ពោតព្រៃក្បែរនោះទៅ។

ប៉ុន្តែ វាសំណាងមិនល្អទេ។ សត្វស្វានកំពុងតែរវល់ដុតគុម្ពោតព្រៃ ដើម្បីរៀបចំសម្រាប់រដូវដាំដុះ។

វួកមិនចង់ត្រលប់ទៅជួបបង្កួយម្ដងទៀតទេ។ វាក៏សំងំនៅក្នុងគុម្ពោតព្រៃនោះ ដែលគេអាចមើលឃើញ​ត្រឹមតែ​ភ្នែកមូលក្រឡង់របស់វាប៉ុណ្ណោះ។ ភ្នែកធំៗពោរពេញទៅដោយការភ័យខ្លាច។ វួកត្រូវរុំព័ទ្ធជិតដោយភ្លើង។

វួកមិនដឹងថា ត្រូវទៅទីណាទេ។ ភ្លើងបានចាប់ផ្តើមឆេះដល់ខ្នងរបស់វា។ វាក៏នឹកឃើញដល់ថ្លុកទឹកដែលវាជួបជាមួយនឹងបង្កួយ។ វាបិទភ្នែក ទប់ដង្ហើម ហើយលោតយ៉ាងខ្ពស់តម្រង់ទៅថ្លុក។

លើកនេះ វាពិតជាសំណាងមែន។ វាបានលោតចូលទៅក្នុងថ្លុក ហើយទឹកក៏ពន្លត់ភ្លើង ដែលបានរលាកស្បែកវា។ ប៉ុន្តែ ស្បែកវាបានរងរបួសរួចទៅហើយ។ ពេលវាចេញពីទឹកថ្លុកវិញ ស្បែកខ្នងវាពេញទៅដោយពងបែក។

វួកមិនចង់មានដំណើរផ្សងព្រេងអ្វីទៀតទេ។ វាចង់ទៅផ្ទះ។ ប៉ុន្តែ វាមិនស្គាល់ផ្លូវត្រលប់ទៅទន្លេនៅក្នុងព្រៃ​វិញ​ទេ។ ដូច្នេះ កូនគីង្គក់បានរកឃើញកន្លែងត្រជាក់ និងងងឹតមួយនៅក្រោមថ្ម ហើយក៏បានចាត់​ទុកទីនោះ​ជាផ្ទះ​យ៉ាងកម្សត់។ ស្បែកដែលខ្លោចលើខ្នងវា ក៏បានជាសះស្បើយម្តងបន្តិចៗ ប៉ុន្តែ វាស្ងួត ហើយគ្រើម។

នេះជាហេតុផលដែលគីង្គក់មានស្បែកគ្រើមស្ងួត ហើយអាចរស់ឆ្ងាយពីទឹក។ កង្កែបនៅតែមានស្បែកសើមរលោង ហើយត្រូវរស់នៅក្នុងកន្លែងដែលសើម។

Brought to you by

Let's Read! is an initiative of The Asia Foundation's Books for Asia program that fosters young readers in Asia. booksforasia.org To read more books like this and get further information, visit letsreadasia.org .

Original Story Mod the Toad, author: Alice Mulwa . illustrator: Rob Owen. Published by African Storybook Initiative, http://www.africanstorybook.org/ © African Storybook Initiative. Released under CC BY 4.0.

This work is a modified version of the original story. © The Asia Foundation, 2018. Some rights reserved. Released under CC BY 4.0.

For full terms of use and attribution, http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/